Seylan Abbas - Şeirlər

Seylan Abbas - Şeirlər

Kanal15.az saytı şairə Seylan Abbasın vətənpərvərlik, sülh, təbiət və uşaq dünyasını tərənnüm edən yeni şeirlər toplusunu oxucuların ixtiyarına verir. Təqdim olunan şeirlərdə Xocalı faciəsinin ağrı-acısından zəfər qazanan hərbçilərimizin şücaətinə, sülh çağırışlarından mənəvi-əxlaqi mövzulara qədər geniş mövzular əksini tapıb.

Xocalı soyqırımı 

 

Xalqım dəhşətli gecə

Yaşadı Xocalıda,

O gecə insanları

Atdılar yanar oda.

 

 

O, gecə düşmənlərin

Yırtıldı maskaları ,

Soyqırım eyləyərək

Qırdılar insanları .

 

Günahsız ,məsum canlar

Tanklar altda qaldılar,

Sağ qalanları isə,

Qorxunc hala saldılar .

 

Həmin gecə dünya da,

Donmuşdu qorxusundan.

Erməni məst olmuşdu,

Axan qan qoxusundan .

 

Yüksəlirdi göylərə

İnsanların ah-vayı,

Yox idi doğrananın,

Tikələnənin sayı.

 

 

Diri- diri soyuldu

İnsanların üzləri.

Xəncər ilə ovuldu

Amansızca gözləri .

 

Hər tərəfə doğranmış

Əzaları səpdilər,

Qanlı büsatlarının

Şəklini də çəkdilər .

 

O gecə Xocalıda

Torpaq sancı çəkirdi,

Zalım düşmən torpağa

Qan toxumu əkirdi .

 

İnsanlığın o gecə,

Kəsilmişdi  nəfəsi

Dəhşətə gətirərdi,

Orda olan hər kəsi.

 

Qoca dünya eşitsin

Xocalının haqq səsin,

Xocalıda soyqırım

Olubdur cahan  desin .

 

Müharibə olmasın

 

Üz tuturuq dünyanın

Bütün insanlarına,

Üz tuturuq dünyanın

Başda duranlarına.

 

Deyirik uca səslə

Müharibə olmasın.

Dünyadakı uşaqlar,

Gözü yaşlı qalmasın.

 

Uşaqlıq ömrümüzü

Yaşamaq istəyirik,

Biz dünyamızı xoşbəxt

Yaşatmaq istəyirik .

 

Qan - qada ,yanğın ,alov

Olmasın dünyamızda ,

Xoş günləri görməyək

Biz ancaq röyamızda .

 

Biz uşaqlar istərik

Kainat sakit olsun,

Sevinc, şadlıq səsləri

Axıb qəlblərə dolsun .

 

Analar - atalarla

Rahat,xoş ömür sürək,

Uşaqlıq dünyamızı

Rəngarəng,gözəl görək.

 

Almasın ölüm, bəla

Bu cahanın üstünü,

Görməyək ölüm saçan ,

Od - alovlu tüstünü .

 

Uçsun ağ göyərçinlər

Aydın, nurlu səmada

Sülh daim hakim olsun,

Bizim qoca dünyada .

 

Dələ

Çox sevirəm dələni

Bu quyruğu şələni ,

Qapqara gözləri var

Xırdaca dizləri var

Ağacların qoynunda

Dayanmadan sürüşər ,

Bol çərəzi görəndə

Tez yeməyə girişər .

Ağaclar koğuşunda o, isti yuva qurar ,

Yuvadan tez tez çıxıb hey meşəyə baş vurar .

Yumşaqdır ,zolaqlıdır parlaq zərif dərisi ,

Surətlidir ,rəvandır onun iti yerişi .

 

Hərbiçi atam

 

Atamın sinəsini bəzər

Orden - medalı ,

Döyüşlərdə keçmişdir

Ömrü qanlı - qadalı .

Düşmənlərlə vuruşmuş cəsur atam qorxmadan

Getmiş ancaq irəli o ,

Arxaya baxmadan .

Almış Zəfər bayrağın

Döyüşlərdə hünərlə

Bacarmamış düşmənlər atam kimi

Ərənlə .

   Neçə güllə yarası döyüş yadigarıdır

 Söyləyirki , qələbə

Onun dövlət varıdır

 

Qanqal və lalə

 

Qanqal laləyə, xitab eylədi ,

Ona acıqla belə söylədi :

Bilmirəm səni nədən sevirlər ?

Şəninə nəğmə , şeir deyirlər ?

 

Nazla dərərək, əldə tutarlar

Sanki murada sənlə çatarlar .

Qəddi - qamətim şuxdur ,ucadır

Yaşım yaşından çox-çox qocadır .

 

Yalı-yamacda özüm bitərəm ,

Yol qırağında tikan ,çəpərəm.

Nədən heç sığal çəkməzlər mənə

Gələnlər hər kəs üz tutar sənə .

 

Lalə söylədi tikanlı qanqal

Hər vaxt səndə var acıqlı bir hal .

Yaxın gələni tikanın didir ,

Hər kəsi hər an peşiman edir .

 

Yarpaqlarına tikan düzmüsən ,

Dostlardan bunçun uzaq düşmüsən .

Başındakı tac bənzər kirpiyə ,

Kim səni sevər çiçək, gül deyə ?.

 

Əvvəl özünə bir nəzər yetir ,

İti tikanı üstündən itir,

Mehriban olsan səni sevərlər,

Sənə də şirin sözlər deyərlər .